Βία, εγκληματικότητα και ΜΜΕ


Α. Κείμενο

Η παρουσίαση του εγκλήματος από τα ΜΜΕ

Η πληροφορία στην εποχή μας έχει καταστεί ένα από τα σημαντικότερα αγαθά. Ο χαρακτηρισμός της κοινωνίας μας ως «κοινωνίας των πληροφοριών» είναι ένας επιτυχημένος χαρακτηρισμός. Την ανάγκη του κοινού για πληροφόρηση και απόκτηση άμεσης αντίληψης για όσα διαδραματίζονται γύρω του ικανοποιούν τα δελτία ειδήσεων, οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, το διαδίκτυο και η εφημερίδα. Οι εικόνες που προβάλλουν συνήθως τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αντικατοπτρίζουν την κοινωνική πολιτική και ψυχολογική διάσταση της κοινωνίας.

Ενδοοικογενειακές συγκρούσεις

Παραινέσεις1 ενός πατέρα του καιρού μας

Αγαπημένο μου παιδί,
Ξαφνικά ψήλωσες, ωρίμασες. Παρατήρησες, άραγε, κι εσύ ότι η σχέση μας άλλαξε τον τελευταίο καιρό; Τώρα, μου φαίνεται πως δεν έχεις πια το ίδιο κέφι να βρεθούμε μόνοι οι δυο μας και να τα πούμε με τις ώρες. Ίσως δεν το καλοσκέφτηκες ακόμα, αλλά νομίζω πως, όταν δοθεί μια τέτοια ευκαιρία, τείνεις συχνά να βρεις μια πρόφαση2 για να την αποφύγεις. Το ύφος σου απέναντί μου έγινε, καθαρά και ξάστερα, κριτικό. Γυρεύεις τα όριά μου και, φυσικά, αρχίζεις να τα ξεχωρίζεις. Με κρίνεις, με συγκρίνεις, με τοποθετείς σιγά - σιγά στη θέση που μου ταιριάζει.

Ευθύνη επιστήμονα

ΚΕΙΜΕΝΟ: Επιστήμη και επιστήμονες

H επιστήμη, ως αέναος αγώνας του ανθρώπου για την κατάκτηση της γνώσης, με την οξυδερκή παρατήρηση, τη διαίσθηση και την έρευνα, ανοίγει συνεχώς νέους ορίζοντες και φωτίζει τον νου. Επιστήμη, βέβαια, και τεχνολογία δεν ταυτίζονται, διότι η επιστήμη παραμένει προσηλωμένη στην όλο και πιο βαθιά κατάκτηση της γνώσης, ενώ η τεχνολογία έχει ως επιδίωξη την αξιοποίηση της επιστημονικής γνώσης για την υπηρέτηση των τρεχουσών, πρακτικών αναγκών του ανθρώπου. Πολύ χαρακτηριστικά, ο Αϊνστάιν [1879-1955] είχε τονίσει ότι η επιστήμη μπορεί να προσφέρει τα μέσα για την ανάπτυξη σκοπών, τους οποίους έχουν οραματιστεί προσωπικότητες που διαθέτουν υψηλά ηθικά ιδανικά.

Νεανική παραβατικότητα

1. ΚΕΙΜΕΝΟ: Νεανική παραβατικότητα
 
Δυστυχώς, η νεολαία που προκαλεί παραβατικές ενέργειες συμμετέχει σε κάθε μορφή παράνομης συμπεριφοράς. Η εμπλοκή του νέου στο κοινό έγκλημα (φόνοι, βιασμοί, ληστείες, κλοπές) παρουσιάζει αύξηση, ωστόσο απέχει από το να χαρακτηριστεί νεανική μορφή εγκληματι­κότητας. Όμοια, η βία και η εγκληματικότητα που οφείλονται σε ιδεολο­γικά αίτια (θρησκευτικά, πολιτικά, κοινωνικά), όπως η τρομοκρατία, σχετίζονται με τους νέους, οι οποίοι αποτελούν  τα εκτελεστικά όργανα, όχι όμως και τους ηθικούς αυτουργούς. Πρόκειται, δηλαδή, για κάποιους ενήλικες, οι οποίοι στρατολογούν νέους εμφυσώντας σε αυτούς την ιδεολογία τους και προωθώντας τους σε πράξεις βίας.