Ανδοκίδης, Περί της προς Λακεδαιμονίους ειρήνης, 10-11

Ανδοκίδης, Περί της προς Λακεδαιμονίους ειρήνης, 10-11

Γ1. Πρώτα, λοιπόν, Αθηναίοι, θυμηθείτε αυτό, δηλαδή τι έθεσα σε σας από την αρχή με τον λόγο. Κάτι άλλο ή αυτό, ότι δηλαδή ποτέ ως τώρα η αθηναϊκή δημοκρατία δεν καταλύθηκε εξαιτίας της ειρήνης; Αυτό δεν έχει αποδειχθεί. Και κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτά δεν είναι αληθή. Ήδη, όμως, άκουσα κάποιους να λένε ότι από την τελευταία ειρήνη με τους Λακεδαιμόνιους, οι οποίοι εγκαθίδρυσαν τους τριάκοντα (τυράννους), πέθαναν πολλοί από τους Αθηναίους, αφού ήπιαν το κώνειο και άλλοι έφυγαν εξόριστοι.

Ανδοκίδης, Περί της προς Λακεδαιμονίους Ειρήνης, 37-38


Ανδοκίδης, Περί των μυστηρίων, 96-97

Ανδοκίδης, Περί των μυστηρίων, 96-97

Γ1. Εάν κάποιος καταλύσει τη δημοκρατία στην Αθήνα ή ασκήσει κάποια εξουσία, ενώ θα έχει καταλυθεί η δημοκρατία, ας είναι εχθρός των Αθηναίων και ας σκοτωθεί χωρίς τιμωρία (του δράστη). Η περιουσία του ας δημευτεί και το ένα δέκατο να είναι της θεάς (Αθηνάς). Αυτός που σκότωσε αυτόν που έκανε αυτά και αυτός που τον συμβούλευσε ας είναι όσιος και αμόλυντος.

Αντιφών, Περί του χορευτού, 26-27


Ισοκράτης, Αρεοπαγιτικός, 60-62


Ισοκράτης, Περί Αντιδόσεως, 253-255


Ισοκράτης, Φίλιππος, 35-37


Λυσίας, Απολογία δωροδοκίας, 11-13


Ξενοφών, Ιέρων 4, 6-8


Ξενοφών, Κύρου Ανάβασις, Γ, 1, 38-41


Υπερείδης, Απολογία υπέρ Λυκόφρονος, 8-9