Αλβανία, Ελλάδα και Ε.Ε.


Γιατί η Ελλάδα δεν μειονεκτεί έναντι της Τουρκίας

Γιατί η Ελλάδα δεν μειονεκτεί έναντι της Τουρκίας
Η απομυθοποίηση ορισμένων «παραδοχών» των ελληνοτουρκικών σχέσεων

Κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις πέρασαν μέσα από διαφορετικές φάσεις οι οποίες εναλλάσσονταν μεταξύ περιόδων πολέμων, φιλίας, συμμαχίας και διαστημάτων «ειρηνικής συνύπαρξης» και «μη πολέμου».

Γιατί η Ελλάδα κινείται σε ασταθές περιβάλλον

Γιατί η Ελλάδα κινείται σε ασταθές περιβάλλον

Η αναζωπύρωση σειράς συγκρούσεων δημιουργεί νέα δεδομένα στο παγκόσμιο και περιφερειακό γίγνεσθαι. Η Ελλάδα, διερχόμενη μία πρωτοφανή και πολυεπίπεδη κρίση, έχει εξασθενίσει διαπραγματευτικά σε μία συγκυρία όπου ενδέχεται να κριθούν (προσωρινά ή οριστικά) ζητήματα που άπτονται των συμφερόντων μας.

Ελληνικά ερευνητικά κέντρα αμυντικών αναλύσεων και γεωπολιτικής


Ελληνική Οικονομική Κρίση. Ανασκόπηση, Ανάλυση και Προοπτική


Ελληνική Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας στον 21o αιώνα


Η γεωπολιτική σημασία του 1821

Η γεωπολιτική σημασία του 1821
Το ιστορικό νόημα της Ελληνικής Επανάστασης
 

Γράφει ο: Ιωάννης Κωτούλας 
 
Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 υπήρξε ιστορική τομή μείζονος σημασίας για τους Έλληνες, εθνική ομάδα με μακραίωνη ιστορική παρουσία στην περιοχή που εκδηλώθηκε η Επανάσταση, η οποία θα αποτελούσε μετά την ολοκλήρωση των πολεμικών δραστηριοτήτων την επικράτεια του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Η Επανάσταση αποκατέστησε την πολιτική αυτονομία του ελληνικού έθνους, η οποία είχε αναιρεθεί ως συνέπεια της οθωμανικής, αλλά και της ενετικής κατάκτησης περιοχών του ιστορικού ελληνικού χώρου.

ΤΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Η Επανάσταση εδράστηκε σε τέσσερις ομάδες:

Η εξέλιξη του πολιτικού συστήματος στη Βουλγαρία


Η κρίση του 2007-2009: τα αίτια, η αντιμετώπιση και οι προοπτικές


Ο Ρόλος της Ελλάδας στο πλαίσιο του Νοτίου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου


Ο στοχαστής που προφήτεψε τον «Τιτανικό»: Παναγιώτης Κονδύλης


Περίπλοκες Συμμαχίες στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο

Περίπλοκες Συμμαχίες στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο
Ευκαιρίες αλλά και στρατηγικά κενά στην προσέγγιση Ελλάδας και Κύπρου
με Αίγυπτο και Ισραήλ

Γράφει ο: Βασίλης Κοψαχείλης

Οι εξελίξεις στην Ευρώπη και τον Αραβικό κόσμο σε συνδυασμό με τα ενεργειακά αποθέματα στη λεκάνη της Νοτιοανατολικής Μεσογείου συμβάλουν καθοριστικά στη δημιουργία ενός νέου γεω-στρατηγικού περιβάλλοντος στην περιοχή, με κύριο χαρακτηριστικό τα κράτη που σέβονται το status quo να συνασπίζονται απέναντι στα αναθεωρητικά κράτη και τις στρατηγικές που ευνοούν την αποσταθεροποίηση. Η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο παράλληλα με την επιδείνωση των σχέσεων Δύσης-Ρωσίας λόγω του ουκρανικού ζητήματος, έχουν ενεργοποιήσει το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων -μαζί με αυτό των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών- για τα ενεργειακά πεδία της Ν.Α. Μεσογείου, ενώ ενέτειναν την κινητικότητα των εμπλεκόμενων κρατών στη διαχείριση των πολύπλευρων ζητημάτων που αναφύονται. Τα ανταγωνιστικά συμφέροντα που προκύπτουν, οδηγούν στην δημιουργία αντίπαλων συμμαχιών για την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων.

Τι πραγματικά συμβαίνει στη Θράκη

Τι πραγματικά συμβαίνει στη Θράκη
Τα αδιέξοδα και οι κίνδυνοι από την απουσία εθνικής πολιτικής στην περιοχή

Γράφει ο Βασίλης Μαγκλάρας

Για κάποιον που έχει γεννηθεί το 1975, είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει τι πραγματικά ήταν η χούντα των συνταγματαρχών και ποιες ήταν οι συνέπειές της στην ψυχή των Ελλήνων που την έζησαν. Όπως το ίδιο δύσκολο είναι να καταλάβει ο ίδιος άνθρωπος το μίσος που έτρεφαν οι παππούδες του για τους ναζί λόγω των εγκλημάτων που είχαν διαπράξει στην οικογένεια και το χωριό τους. Χωρίς την εμπειρική πρόσληψη αυτών των προβλημάτων όλα περνούν στην ιστορία και μετατρέπονται από πάθη σε σελίδες βιβλίων. Κατ’ αντιστοιχία, οι μικρές κοινωνίες με διαφορετικά χαρακτηριστικά συγχωνεύονται στην κυρίαρχη κουλτούρα και οι περιπέτειες ή οι δυσκολίες της συγχώνευσης γίνονται για τη νέα γενιά μια ιστορία των παππούδων, εφόσον βέβαια η κυρίαρχη κουλτούρα το επιθυμεί και πράξει τα αυτονόητα για την εξυπηρέτηση αυτού του σκοπού.

Το σχέδιο «Ελλάς επί Τέσσερα»

Το σχέδιο «Ελλάς επί Τέσσερα»
Πώς εξελίχθηκαν οι προσπάθειες για τις ΑΟΖ και … σταμάτησαν το 2009

Με έκταση που υπολογίζεται από διεθνείς ερευνητές σε περίπου 500.000 τετρ. Χλμ [1], η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ ) της Ελλάδας είναι περίπου τέσσερεις φορές η έκταση της ξηράς της. Από αυτά και μόνο τα μεγέθη των αριθμών γίνεται αμέσως αντιληπτή η σημασία της ως πηγής πλούτου και ισχύος για την χώρα μας. Πολλά έχουν γραφεί τον τελευταίο καιρό για το ζήτημα της ΑΟΖ, όχι όμως πάντα με την δέουσα προσοχή στην πολυπλοκότητα του ζητήματος, τόσο από τη σκοπιά του διεθνούς δικαίου, όσο και από εκείνη της εξωτερικής πολιτικής. Απουσιάζουν επίσης συνήθως (άραγε τυχαία; ) οι αναφορές στη συστηματική και βάσει σχεδίου προσπάθεια που έγινε στο πρόσφατο παρελθόν από την χώρα μας έναντι των γειτόνων της.

Τουρκία: Διεκδικεί θρόνο στο πολυπολικό διεθνές σύστημα

Τουρκία: Διεκδικεί θρόνο στο πολυπολικό διεθνές σύστημα (κι αυτή)

Γράφει ο: Κωνσταντίνος Γρίβας

Αν και γενικά σπανίως έχει κάποιο νόημα και ακόμη σπανιότερα είναι παραγωγικό το να αντιμετωπίζει κανείς μια εξέλιξη στα διεθνή ζητήματα με τη ρήση «εγώ τα είχα πει», εντούτοις αυτή τη φορά θα υποκύψω στον πειρασμό να υπενθυμίσω κάποια πράγματα που έχω κατά καιρούς γράψει για τη στρατηγική αναθεωρητισμού της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας, η οποία προσφάτως έκανε ένα ποιοτικό άλμα με την αμφισβήτηση από τον πρόεδρο Ερντογάν της ίδιας της Συνθήκης της Λωζάννης και του καθεστώτος κυριαρχίας στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Κι αυτό όχι για να επιτύχω κάποια χαιρέκακη «δικαίωση» ούτε για να διεκδικήσω κάποια αξιόλογη προβλεπτική ικανότητα, αλλά γιατί ακόμη και μετά την εξέλιξη αυτή δεν έχει γίνει κατανοητή η γεωπολιτική μηχανική που ωθεί τη γειτονική χώρα σε αυτό τον αναθεωρητισμό.

Τρεις ελληνικοί δρόμοι προς το μέλλον

Τρεις ελληνικοί δρόμοι προς το μέλλον
Από τις στρατηγικές επιλογές μας σε καίριους τομείς εξαρτάται η πορεία μας προς την «Κόλαση», το «Καθαρτήριο» ή τον «Παράδεισο»

Είναι, δυστυχώς, αληθές ότι οι αποφάσεις για την Ελλάδα λαμβάνονται από τους Ευρωπαίους εταίρους μας χωρίς ουσιαστική ελληνική συμμετοχή. Το παιχνίδι χάθηκε πριν από περίπου δύο χρόνια όταν η κυβέρνηση προσέφυγε στις Βρυξέλλες ως σαστισμένος ικέτης, χωρίς να είναι σε θέση να καταθέσει ένα επεξεργασμένο εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.