Αρχαία από το πρωτότυπο. Η ομορφιά δεν είναι το παν

ΚΕΙΜΕΝΟ: Η ομορφιά δεν είναι το παν

Ἔλαφος εὐμεγέθης ὥρᾳ θέρους διψῶν παραγίνεται ἐπί τινα πηγὴν διαυγῆ καὶ βαθεῖαν καὶ πιὼν ὅσον ἤθελεν προσεῖχεν τῇ τοῦ σώματος ἰδέᾳ. Καὶ μάλιστα μὲν ἐπῄνει τὴν φύσιν τῶν κεράτων ὡς κόσμος εἴη παντὶ τῷ σώματι.

Ιστορία 01


Ιστορία 02. Διαγώνισμα

ΟΜΑΔΑ Α΄

1. Ποια εποχή ονομάζεται αρχαϊκή και γιατί ονομάστηκε έτσι;

2. Συμπληρώστε τα κενά με την κατάλληλη λέξη:
   ………………………… έδωσαν στην Χαλκιδική το όνομα της.
   ………………………… ονομάστηκε η περιοχή της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας.
   ……………………ήταν αποικία των Μεγαρέων στο Βόσπορο.
   ………………….μετέδωσε το ελληνικό αλφάβητο στους λαούς της Ιταλίας.

Ιστορία 03. Διαγώνισμα

ΟΜΑΔ Α΄

1. Το έδαφος της Αττικής ήταν φτωχό. Ποιες ήταν οι ασχολίες των Αθηναίων; Σήμερα υπάρχει σχέση ανάμεσα στο έδαφος και τις ασχολίες των κατοίκων;

Ιστορία 04


Ιστορία 05

   ΟΜΑΔΑ Α΄
(Από τα πέντε θέματα επιλέγετε τρία. Κάθε θέμα βαθμολογείται με 4 μονάδες)

 

Θέμα 1ο

Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν γράφοντας τη λέξη Σωστό ή Λάθος δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί στην κάθε πρόταση:
α) Οι Βέντρις και Τσάντγουικ αποκρυπτογράφησαν τη Γραμμική Α.
β) Η περίοδος των δεύτερων, νέων ανάκτορων (1700 -1450 π.Χ.) είναι αυτή της μεγαλύτερης ακμής του μινωικού πολιτισμού.
γ) Κοινά στοιχεία των ελληνικών φύλων κατά τη μυκηναϊκή εποχή ήταν η γλώσσα, η θρησκεία, η κοινωνικοπολιτική οργάνωση και οι θεσμοί.
δ) Στις Θερμοπύλες έπεσαν μαζί με τους 300 Σπαρτιάτες και 700 Πλαταιείς.
ε) Στην πόλη- κράτος ο πολίτης δεν αισθάνεται ασφαλής.
στ) Οι Πέρσες πίστευαν στον Αχουραμάσδα, θεό της σοφίας και της αλήθειας.
ζ) Στο συνέδριο της Κορίνθου (337 π.Χ.) αποφασίστηκε από όλους τους Έλληνες με εξαίρεση τους Αθηναίους η εκστρατεία εναντίον των Περσών υπό την αρχηγία του Αλέξανδρου.
η) Η Τριακονταετής Ειρήνη (446 π.Χ.) εξομαλύνει τις σχέσεις της Σπάρτης με τη Θήβα.

Ιστορία 06


Ιστορία 07. Διαγώνισμα


ΚΝΛ, Βηλαράς

Α. Κείμενο: Πουλάκι, Ιωάννης Βηλαράς

Πουλάκι ξένο,
ξενιτεμένο,
πουλί χαμένο,
πού να σταθώ;
Πού να καθήσω,
να ξενυχτήσω,
να μη χαθώ;

ΚΝΛ, Βλαχογιάννης

Α. Κείμενο: Η έξοδο, Γιάννης Βλαχογιάννης

Το Μεσολόγγι τώρα τοιμάζεται να βγει, με το σπαθί. Τοιμάζεται κι η χήρα Μάνθα, η Μεσολογγίτισσα, να βγει κι αυτή. O Τούρκος α’ νικήθηκε χίλιες φορές, της πείνας το θεριό είν’ ανίκητο. Έτσι ο λαός, μαζί με τη Φρουρά, πήρανε την απόφαση. Κι απόψε…

ΚΝΛ, Ελύτης

Διαγώνισμα

 Α. Κείμενο: Όλα τα πήρε το καλοκαίρι, Οδυσσέας Ελύτης


Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
τ’ άγριο μαλλί σου στην τρικυμία
το ραντεβού μας η ώρα μία
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
τα μαύρα μάτια σου το μαντίλι
την εκκλησούλα με το καντήλι
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι

ΚΝΛ, Θεοτοκάς

Διαγώνισμα

Α. Κείμενο: Ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 1940, Γ. Θεοτοκάς

Ξυπνώ με τις καμπάνες που σημαίνουν την κήρυξη του πολέμου και τον πρώτο συναγερμό. Επιτέλους είμαστε μέσα! O ωραιότατος καιρός, οι καμπανοκρουσίες, κάποια κίνηση ιδιαίτερη, κάποια έξαψη που αισθάνουμαι αμέσως τριγύρω μου, στο σπίτι, στο δρόμο, στα άλλα σπίτια και στους κήπους, όλα αυτά προσδίδουν, από την πρώτη στιγμή, στην ημέρα που αρχίζει, μια όψη εορτάσιμη, πανηγυρική. Η πρώτη μου σκέψη είναι: «Το μεσημέρι το αργότερο θα έρθουν τα αεροπλάνα να μας βομβαρδίσουν».

ΚΝΛ, Ιορδανίδου

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Τα φαντάσματα, Μαρία Ιορδανίδου

Όταν σπάσεις, λέει, καθρέφτη, περίμενε εφτά χρόνια γρουσουζιάς. Τι πρέπει να κάνεις για να φέρεις εφτά χρόνια χαράς και ευδαιμονίας; Να σας το πω εγώ. Ν’ ανοίξεις νηπιαγωγείο στην αυλή σου.

ΚΝΛ, Κλιάφα

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Μαρούλα Κλιάφα, Ο δρόμος για τον  Παράδεισο είναι μακρύς

1 Δεκεμβρίου
Αγαπημένη μου φίλη Ελένη,

Έλαβα το γράμμα σου και χάρηκα πολύ, γιατί φοβόμουνα πως με την αλλαγή της διεύθυνσης μπορούσε και να χαθεί. Ευτυχώς ο ταχυδρόμος είναι ο ίδιος -το διαμέρισμα που νοικιάσαμε είναι στην ίδια γειτονιά με το παλιό μας σπίτι- κι έτσι απ’ την πλευρά αυτή δεν υπάρχει πρόβλημα.

ΚΝΛ, Κρυστάλλης

 Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Ηλιοβασίλεμα, Κώστας Κρυστάλλης

Πίσω από μακρινές κορφές ο ήλιος βασιλεύει,
και τ’ ουρανού τα σύνορα χίλιες βαφές αλλάζουν,
πράσινες, κόκκινες, ξανθές, ολόχρυσες, γαλάζες,
κι ανάμεσά τους σκάει λαμπρός λαμπρός ο Αποσπερίτης.

ΚΝΛ, Πυλιώτου

 Διαγώνισμα

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Μαρία Πυλιώτου, Λεώνη

Έχουν περάσει κιόλας δύο χρόνια. Η Λεώνη είχε αρχίσει δουλειά από την πρώτη μέρα. Σήμερα έχει ζωγραφίσει, ίσαμε τούτη τη στιγμή, δυο πιάτα. Αποτελειώνει το τρίτο και το κοιτάει καλά καλά. Μέσα της νιώθει μια μεγάλη χαρά κάθε φορά που τελειώνει ένα κομμάτι. Τσουλάει το αναπηρικό καροτσάκι της και πηγαίνει κοντά στον πάγκο. Βάζει και το τρίτο δίπλα στα άλλα δυο. Τα βλέπει από κοντά, από μακριά. Η νέα παραγγελία θα της πάρει μια βδομάδα.

ΚΝΛ, Σαμαράκης

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Γραφείον ιδεών, Αντώνης Σαμαράκης.

H ιδέα για το Γραφείον Ιδεών ήρθε στον κ. Καββαδία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που έρχονται πάντα όλες οι μεγάλες ιδέες: ξαφνικά και χωρίς να ’χει τίποτα προΰπολογίσει.
Σε γενικές γραμμές, τα γεγονότα συνέβησαν ως εξής: τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο κ. Καββαδίας είχε στείλει, δακτυλογραφημένο με πολλή προσοχή, το μυθιστόρημά του «Περιπέτειες μιας ευαίσθητης καρδιάς» στο διαγωνισμό μυθιστορήματος που είχε προκηρύξει η «Φιλολογική Επιθεώρηση». Και δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία πως θα ’παιρνε παμψηφεί το πρώτο βραβείο.

ΚΝΛ, Σαραντίτη, τεστ


ΚΝΛ, Τολστόι

ΚΕΙΜΕΝΟ: Λέων Τολστόι,  Ο παππούς και το εγγονάκι

 Ο παππούς είχε γεράσει πολύ. Τα πόδια του δεν τον πήγαιναν, τα μάτια του δεν έβλεπαν, τ’ αυτιά του δεν άκουγαν. Δόντια δεν είχε. Κι όταν έτρωγε, του χυνόταν το φαγητό. Ο γιος του και η νύφη του δεν τον έβαζαν πια μαζί τους στο τραπέζι, αλλά του έδιναν να φάει πάνω στη μεγάλη χτιστή χωριάτικη θερμάστρα όπου πλάγιαζε.

ΚΝΛ, Φακίνου

Α. Κείμενο: Ευγενία Φακίνου, Η ζωή στη Σύμη

Στη Σύμη, τ’ απογεύματα πότε ερχότανε η Αλεμίνα στο δικό μας, πότε πηγαίναμε εμείς στης Ελένης, πότε όλες πηγαίναμε στο Ζωπιάκι. Oι μανάδες κάνανε τις δουλειές τους τις απογευματινές. Άλλη έπλεκε, άλλες κόβανε κουρέλια για κουρελούδες, άλλη έπλεκε νταντέλα. Εκτός κι αν είχανε δουλειά συντροφική. Της εποχής. Κι έπρεπε να δουλέψουν όλες μαζί. Να, να καθαρίσουν τ’ αμύγδαλα, να ξεσποριάσουν τη φακή ή τα φασόλια, να ετοιμάσουν κουλουράκια ή ν’ ανοίξουν χυλοπίτες.